Жыл сайын мемлекет білім беру жүйесін дамытуға қомақты қаржы бөліп келеді. Жаңа мектептер салынып, білім ошақтары жаңғыртылып, мұғалімдердің жалақысы мен біліктілігін арттыруға миллиардтаған теңге жұмсалады. Соған қарамастан, жоғары сынып оқушыларының басым бөлігі Ұлттық бірыңғай тестілеуге (ҰБТ) дайындалу үшін ақылы репетитордың көмегіне жүгінеді.
Бұл жағдай қоғамда маңызды сұрақ тудырып отыр: мектеп бағдарламасы мен ондағы білім ҰБТ талаптарына толық жауап бере ме? Егер жауап берсе, онда ата-аналар неге қосымша қаражат шығарып, репетитор жалдауға мәжбүр?
Соңғы жылдары репетиторлық қызмет тұтас бір индустрияға айналды. Кейбір отбасылар баласын жоғары оқу орнына түсіру үшін ай сайын ондаған, тіпті жүздеген мың теңге жұмсайды. Мұндай мүмкіндік барлық ата-анада бірдей жоқ. Соның салдарынан білім алуда әлеуметтік теңсіздік тереңдей түсуде.
Сарапшылардың пікірінше, мәселе тек мектептегі білім сапасында емес. ҰБТ-ның ерекшелігі, жоғары бәсекелестік, грант санының шектеулілігі және ата-аналардың баласының болашағына деген алаңдаушылығы да репетиторларға сұранысты арттырып отыр. Дегенмен мектеп қабырғасында берілетін білімнің өзі оқушыны тестілеуге толық дайындай алуы тиіс деген пікір де жиі айтылады.
Егер мемлекеттік мектеп сапалы білім беріп, оқушыны емтиханға жан-жақты дайындай алса, ақылы репетитор қосымша емес, тек ерекше қажеттілік туындаған жағдайда ғана қажет болатын қызметке айналар еді. Сондықтан бүгінгі таңда білім саласындағы басты міндеттердің бірі – мектептің ҰБТ-ға дайындаудағы тиімділігін арттырып, әрбір оқушыға тең мүмкіндік жасау.