Қазақстанда мемлекеттік тілдің мәртебесі туралы мәселе әлі күнге дейін өзекті. Тәуелсіздік алғанымызға 35 жылға жуықтаса да, қазақ тілін білмейтін азаматтардың саны азаймай отыр. Әсіресе, мемлекеттік мекемелер мен қызмет көрсету саласында қазақша сөйлей алмайтын мамандардың кездесуі қоғамның наразылығын тудырады.
Осыған байланысты «қазақ тілін білмейтіндердің жалақысын қысқарту керек» деген пікір жиі айтылады. Бұл бастама қоғамды екіге бөледі. Бірі мемлекеттік тілді білмейтін қызметкер халыққа толыққанды қызмет көрсете алмайды десе, екіншісі мұндай талап еңбек құқықтарына қайшы келеді деп есептейді.
Дегенмен, бір нәрсе анық: Қазақстанда өмір сүріп, мемлекеттік қызмет атқаратын немесе халықпен жұмыс істейтін маман қазақ тілін білуге міндетті болуы тиіс. Өйткені тіл – тек қатынас құралы емес, мемлекеттің тұғыры мен ұлттық қауіпсіздігінің бір бөлігі.
Мәселенің шешімі жалақыны қысқартуда емес, қазақ тілін меңгерген мамандарды ынталандыруда болуы мүмкін. Мемлекеттік тілді еркін меңгерген қызметкерлерге қосымша үстемақы төлеу, мансаптық өсуде басымдық беру сияқты тетіктер әлдеқайда тиімді нәтиже беруі ықтимал.
Қазақ тіліне құрмет заңмен емес, қажеттілікпен қалыптасуы керек. Бірақ мемлекеттік тілге сұраныс пен талап күшеймейінше, оның толық үстемдік құруы қиын.