Алматы. Көпқабатты үй. Кәдімгі лифт. Бірақ дәл сол сәтте ол адамдарды көтеретін құрал емес, қорқыныштың тұйық кеңістігіне айналды. «Ақкент» шағынауданында болған шабуыл – қоғамдағы қауіпсіздік жүйесінің әлсіздігін тағы бір рет әшкереледі.
Куәгерлердің айтуынша, күдікті алдымен кіреберісте агрессия танытқан. Демек, қауіп белгісі болған. Бірақ ешкім әрекет етпеген. Бұл – ең қауіпті тұс. Біз қылмыстың алдын алудан гөрі, оның болғанын көруге үйреніп кеткендейміз.
Лифт – қашып шығу мүмкіндігі жоқ орын. Мұндай жерде жасалған шабуыл – жай бұзақылық емес, бұл адамның жеке қауіпсіздігіне тікелей қатер. Ал мұндай әрекетке тек әкімшілік бап қосу – қоғамның ашуын туғызатын фактор.
Иә, күдікті ұсталды. Бірақ бұл – кеш реакция. Неге қауіпсіздік жүйелері тек “болған соң” іске қосылады? Камералар не үшін? Күзет қайда? Көршілер неге үнсіз?
Бұл оқиға – бір адамның агрессиясы ғана емес. Бұл – немқұрайлылықтың, әлсіз бақылаудың және формальды қауіпсіздіктің салдары.
Қорытынды анық: егер біз қауіптің алдын алатын жүйе құрмасақ, лифт сияқты қарапайым орындардың өзі қауіпті аймаққа айнала береді. Қауіпсіздік – сезім емес, нақты әрекет болуы тиіс.